Stefan Bellof: wereldkampioen in spé

Gepubliceerd op Auteur: ziggyziggyziggyEen reactie plaatsen
Eau Rouge op Spa-Francorchamps is waarschijnlijk een van de beroemdste bochten in de autosport. De flauwe knik naar links die volgt op het rechte stuk langs de oude pitstraat kan tegenwoordig door iedere Formule 1-coureur volgas worden genomen, maar dat was in de tijd zonder traction control en uitmuntende aerodynamica wel anders. Alleen de echte lefkikkers namen Eau Rouge met het gaspedaal tegen de vloer. Een van hen was Stefan Bellof.
Bellof was een duizendpoot. De Duitser squashte, tenniste, zeilde en stond regelmatig op de ski’s. Hij blonk echter uit in de autosport. In slechts enkele jaren had Stefan zich via de Formule 2 opgewerkt naar de koningsklasse, waar hij in 1984 debuteerde bij het team van Ken Tyrrell, hetzelfde jaar als het debuut van Ayrton Senna.
 

Al in zijn derde race, op het Belgische Zolder, scoorde Bellof zijn eerste punt in de Formule 1. De race erop scoorde hij een vijfde plaats, maar de echte doorbraak van de timide Duitser kwam in Monaco. In deze klassieke race worstelde Bellof zich over een kletsnatte baan van de twintigste startplaats naar een podiumplek, waarbij hij en passant met zijn inferieure Tyrrell mannen als René Arnoux in de Ferrari het nakijken gaf.
 
In juli kwam de FISA (de toenmalige FIA) met teleurstellend nieuws. De Tyrrell van dat jaar werd illegaal verklaard wegens het ongeoorloofd gebruik van ballast in de sidepods. Het team werd gediskwalificeerd in alle reeds verreden races dat jaar en zou ook tijdens alle verdere races van 1984 uit de klassementen worden gehaald.
 
Stefan Bellof had echter een dubbele carrière. Naast zijn moeilijke Formule 1-loopbaan, reed hij ook mee in de sportwagens. In 1984 behaalde hij het wereldkampioenschap in deze raceklasse en hij was ook het jaar erop erg competitief. Hij won diverse races, overleefde een pitbrand op de Nürburgring, waar een achteloze toeschouwer een inferno had veroorzaakt door een sigaret bij de tankinstallatie weg te gooien, en stond voor de 1000 kilometer van Spa-Francorchamps op de derde plaats op de grid.
 
De race op Spa begon voorspoedig. Teamgenoot Boutsen had de eerste drie uur van de race in de Porsche gereden en toen Bellof het stuur overnam, lag het team nog steeds op de derde plaats. Bellof wist al snel het gat naar de man in tweede positie, Jacky Ickx, dicht te rijden en aan het begin van de 78e ronde zette de Duitser direct na La Source zijn wagen naast de Porsche van Ickx.
 
Ickx zou later verklaren de auto van Bellof nooit te hebben gezien. De twee gingen zij aan zij op volle snelheid Eau Rouge in, kwamen met elkaar in aanraking en raakten beiden in een spin. Ickx kwam zijwaarts tegen de vangrail tot stilstand en kon uitstappen. Bellof raakte de vangrail frontaal. Zijn wagen spatte uit elkaar en vloog in brand. Ondanks de verwoede reddingspogingen van de marshalls, had Bellof geen kans. Hij overleed niet lang daarna.
 
 
Na het fatale ongeluk van Manfred Winkelhock, die drie weken daarvoor tijdens een lange afstandsrace in Canada omkwam, verloor Duitsland opnieuw een veelbelovend coureur. Bellof werd door velen gezien als de beste Duitse coureur sinds decennia en werd door de experts bestempeld als een toekomstig wereldkampioen Formule 1. Afgelopen donderdag was het precies twintig jaar geleden dat hij het leven liet.
 
oorspronkelijk gepubliceerd op http://sport.fok.nl/nieuws/300827

CC BY-NC-SA 4.0 This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International License.

Geef een reactie