Roland Ratzenberger: het vergeten slachtoffer

Gepubliceerd op Auteur: ziggyziggyziggyEen reactie plaatsen
Meer dan tien jaar had hij er over gedaan om zijn droom waar te maken. Precies zevenendertig dagen lang heeft hij ervan kunnen genieten. Tijdens zijn korte Formule 1-carrière was hij voor de wereld een anonieme achterhoederijder, na zijn dood werd hij al snel de vergeten dode.

Roland Ratzenberger kwam pas laat in de Formule 1 terecht. Hij werd in 1960 geboren, al claimde hij zelf vaak twee jaar later geboren te zijn, omdat twee jaar leeftijdsverschil veel kon uitmaken in onderhandelingen met teambazen. Pas in 1983 reed de Oostenrijker zijn eerste wedstrijden, in de Duitse Formule Ford.

Toen hij eenmaal autocoureur van beroep was geworden, ging het echter harder met zijn carrière. In 1985 won hij de Oostenrijkse en Centraal-Europese Formule Ford-kampioenschappen, werd hij tweede in de Duitse Formule Ford en vierde in de Britse variant en won in 1986 vanaf pole position het prestigieuze Formula Ford Festival. Ratzenberger wist het jaar erop een stoeltje in de Britse Formule 3 te bemachtigen, bij het West Surrey Racing Team, dat vier jaar daarvoor Ayrton Senna aan de titel had geholpen.

Hoewel hij twee jaar op rij slechts twaalfde werd in de Britse Formule 3, toonde hij een opvallende veelzijdigheid. Hij reed bijvoorbeeld ook in de Formule 3 Euroseries, waar hij vijfde werd in het kampioenschap en reed met een BMW M3 mee in het World Touring Car Championship. Toen het WTCC in 1988 echter opgeheven werd, kwam Ratzenberger in de Britse Formule 3000 terecht, waar hij een race won en op een derde plaats in de eindstand belandde. Verder reed hij ook in mee in de 24 uur-races van Spa-Francorchamps en Le Mans.

Zijn ultieme doel was echter de koningsklasse van de autosport: Formule 1. Hij speelde het slim, door tijdens zijn jaren in Japan (van 1990 tot en met 1993) de Oostenrijkse pers geld toe te steken als de journalisten hem hielpen met zijn naamsbekendheid. Ratzenberger was een intelligent mens, met een goed gevoel voor humor en had geen greintje angst. Zo schoot hij in een Japanse disco een meisje te hulp dat bedreigd werd met een mes, wat grote indruk maakte op zijn gezelschap, waaronder Heinz-Harald Frentzen.

Nick Wirth, die in 1994 als teambaas in de Formule 1 debuteerde met Simtek, ondervond Ratzenberger’s doorzettingsvermogen en gebrek aan angst aan levende lijve. Voordat hij Roland contracteerde, wilde hij een demonstratie van diens rijkwaliteiten, maar er was geen geschikte wagen voorhanden. De coureur liet zich daardoor niet tegenhouden en Wirth zei achteraf: “Ik denk niet dat veel teambazen onder de indruk zullen zijn van iemand die zich wil bewijzen in een gehuurde Ford Fiesta, maar hij joeg me de stuipen op het lijf.”

Ratzenberger kreeg zijn Formule 1-contract, maar Simtek bleek, zoals verwacht, een team dat zich aan de achterkant van de grid vond. In zijn eerste raceweekend, in Brazilië, wist hij zich niet te kwalificeren, maar in Aida stond Ratzenberger dan toch op de zesentwintigste plaats van de grid en reed de race uit, zij het op de elfde en laatste plaats.

Zijn doorzettingsvermogen en vastberadenheid werden hem echter fataal. Tijdens de kwalificatie voor de Grand Prix van San Marino beschadigde hij zijn auto toen hij in de Acque Minerali van de baan ging. Hij besloot niet terug te gaan naar de pits om de wagen te laten repareren, maar bleef op de baan, vastbesloten om zich te kwalificeren. In de aanloop naar de volgas Villeneuve-bocht brak zijn voorvleugel af en reed de wagen onbestuurbaar rechtdoor.

Ratzenberger’s noodlot mocht dan snel vergeten zijn door de wereldpers, zijn collega’s hadden daar toch wat meer moeite mee. In het wrak van de Williams van Ayrton Senna werd na diens ongeluk een Oostenrijkse vlag gevonden. In Monaco, twee weken na het zwarte weekend op Imola, werd de eerste startrij van de grid leeg gelaten en werden op de pole position en de tweede startpositie respectievelijk een Braziliaanse en een Oostenrijkse vlag geschilderd. Tijdens de minuut stilte voor de race stonden mannen als Niki Lauda, Gerhard Berger en David Brabham erop om zich rond de Oostenrijkse vlag te scharen. Simtek reed het hele verdere seizoen 1994 met de woorden “For Roland” op de wagen en in Le Mans, waar Ratzenberger de 24 uurs-race zou rijden, reed het team van Eddie Irvine de hele race met de naam van de Oostenrijker op de deur, in plaats van Irvine’s eigen naam.

oorspronkelijk gepubliceerd op http://sport.fok.nl/nieuws/306431

CC BY-NC-SA 4.0 This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International License.

Geef een reactie