Jochen Rindt: kampioen na zijn dood

Gepubliceerd op Auteur: ziggyziggyziggyEen reactie plaatsen
Vandaag is het 46 jaar geleden dat Jochen Rindt overleed. Hij kwam om bij een ongeluk tijdens de kwalificatie voor de Italiaanse Grand Prix van 1970. Een maand later won hij postuum het wereldkampioenschap Formule 1.

Hoewel hij altijd met een Oostenrijkse licentie deelnam aan races, was Rindt een Duitser. Hij werd in 1942 geboren in Mainz, maar verloor al een jaar later beide ouders en werd in Oostenrijk opgevoed door zijn grootouders. Al vroeg in zijn leven was hij gefascineerd door snelheid, maar nam vaak grote risico’s om te winnen. Zo liep hij al in zijn jeugd tot tweemaal toe botbreuken op bij skiwedstrijden en tijdens zijn middelbareschooltijd joeg hij iedereen de stuipen op het lijf met zijn gedrag op de weg. Uiteindelijk werd hij van school gestuurd en zonden zijn grootouders hem naar Engeland om de taal te leren.

Toen hij net was begonnen met racen, kwam Rindt’s grote held Wolfgang von Trips om het leven op het circuit van Monza. De beelden van het vreselijke ongeluk, waarbij ook veertien toeschouwers omkwamen, waren voor Rindt eerder een aansporing om door te gaan met zijn racecarrière. “Niemand weet hoe lang hij zal leven. Daarom moet je zo snel als je kan zoveel mogelijk doen,” aldus Rindt.

In 1964 reed Rindt zijn eerste seizoen Formule 2, en al in zijn tweede race versloeg hij de latere wereldkampioen Graham Hill. Hij mocht datzelfde jaar zijn geluk beproeven in de Formule 1, maar viel uit in de enige race die hij dat jaar zou rijden. Een jaar later won hij 24-uursrace van Le Mans, terwijl in de Formule 1 zijn eerste volledige seizoen reed.

De resultaten van de Duitser waren nog niet bemoedigend, maar daar kwam verandering in toen hij in 1969 tekende bij Lotus, als vervanging van de verongelukte Jim Clark. Het vertrouwen in het team was echter ver te zoeken en Rindt had vooral een hekel aan de zojuist geïntroduceerde vleugels. Tot tweemaal toe brak een vleugel op hoge snelheid af en Rindt had in beide gevallen het geluk dat hij ongeschonden uit zijn Lotuswrak kon stappen.

Rindt’s favoriete uitspraak in die jaren was “Bij Lotus word ik wereldkampioen of kom ik om het leven.” In 1970 bleek de ‘of’ in die voorspelling een ‘en’ te worden. Met de revolutionaire Lotus 72 won Rindt race na race, maar een ongeluk tijdens de kwalificaties op Monza kwam hij om het leven. Zijn verwondingen werden veroorzaakt doordat de vangrails van het circuit niet berekend waren op het ontwerp van de auto, die de radiatoren niet in de neus, maar in de sidepods had zitten. Daardoor was de neus een stuk lager dan bij andere auto’s en kon Rindt’s wagen onder de vangrail doorschuiven.

Rindt had zoveel punten gescoord gedurende het seizoen, dat alleen Jacky Ickx hem nog van de wereldtitel kon afhouden, maar nadat Rindt’s vervanger Emerson Fittipaldi de Amerikaanse Grand Prix won, was de voorsprong van de Duitser niet meer in te halen. Op 18 november 1970 ontving Rindt’s weduwe de kampioenschapsbeker uit handen van Jackie Stewart.

CC BY-NC-SA 4.0 This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International License.

Geef een reactie